Stare radia lampowe-GRZEGORZ TYLEK

Witam na stronie przeznaczonej dla pasjonatów, miłośników
oraz kolekcjonerów starych lampowych odbiorników radiowych.
Nazywam się Grzegorz Tylek i jestem autorem tego serwisu. Od dawna
interesuję się radiem, techniką oraz łącznością. Fascynacja starymi radiami
zaczęła się przez przypadek od wizyty na strychu w drewnianej góralskiej
chałupie gdzie wśród trocin znalazłem dwa przedwojenne odbiorniki.
Kolejne ciekawe okazy zdobyłem odwiedzając punkt utylizacji sprzętu
elektronicznego. Tak rozpoczęło się moje hobby i przygoda ze starą
radiotechniką, którą postanowiłem potraktować w sposób praktyczny,
ocalając jednocześnie kawałek odchodzącej historii. Głównym celem dla
którego zdecydowałem się na założenie tej witryny jest chęć cofnięcia się
w czasie i oddania klimatu dawnych minionych lat. Przedstawiam Państwu
kolekcję starych odbiorników, które zostały odnowione i przywrócone do
życia. Radia przeszły dokładną zewnętrzną oraz wewnętrzną renowację z
zachowaniem wszystkich detali i oryginalnych części, dzięki czemu mogły
ponownie odzyskać swój dawny blask i wygląd. Dopiero po gruntownym
odrestaurowaniu można zobaczyć prawdziwe piękno tych zabytków
radiotechniki i uświadomić sobie jak wspaniałe rzeczy potrafiły wytwarzać
poprzednie pokolenia. Stare radia to nie tylko urządzenia techniczne ale
także przedmioty, które można podziwiać jako dzieła sztuki wzorniczej.
Dzisiejszy plastikowy sprzęt pozbawiony jest tego niepowtarzalnego uroku
charakterestycznego dla drewnianych odbiorników,które często zajmowały
w domu eksponowane miejsce i traktowane były jako jeden z najważniejszych
mebli. W historii rozwoju radiofonii najbardziej interesuje mnie ewolucja
zewnętrznego wystroju odbiorników oraz postęp naukowy jaki dokonywał się
na przestrzeni lat. Szybki rozwój elektroniki sprawił, że dawne radia oprócz
wartości kolekcjonerskiej traktowane są już tylko jako ozdoba salonu, biura lub
mieszkania. Niestety stare radioaparaty szumią, trzeszą, buczą, pobierają dużo
prądu i nie mają fal ultrakrótkich, przez co są już dzisiaj nieużyteczne.
Zaprezentowane przeze mnie radioodbiorniki są w pełni sprawne i funkcjonalne
na co dzień, ponieważ posiadają wbudowany zakres UKF. W przedstawionych
radiach zastosowano małą płytkę ze współczesnym tunerem FM, zasilacz ze
stabilizacją oraz wysokiej jakości głośnik.Wszystkie nowoczesne podzespoły
elektroniczne zamontowano bez ingerencji w oryginalne części, które pozostały
nienaruszone i pełnią tylko funkcję atrapy. Niektórzy mogą potraktować taki
zabieg jako dewastację i pozbawianie odbiorników duszy. Myślę jednak, że dla
przeciętnego użytkownika nie jest istotne co gra wewnątrz obudowy.
Najważniejsze jest żeby stare radio miało piękny wygląd i dobrą jakość
głosu. Uważam, że przywracanie sprawności pierwotnym układom
elektrycznym nie opłaca się ponieważ pobór prądu jest bardzo wysoki, czułość
niska a jakość dźwięku niezadowalająca. W każdym radiu zastosowane zostały
indywidualne rozwiązania konstrukcyjne. Większość odbiorników była
niekompletna a niektóre to tylko same obudowy dlatego brakujące elementy
odwzorowywano na podstawie uzyskanej dokumentacji. Skrzynki
radioodbiorników zostały odnowione a skale i lampy podświetlono przy użyciu
diod oraz mikrożarowek. Chciałem w ten sposób pokazać co można zrobić ze
starych gratów nie będąc posądzonym o profanowanie dóbr kultury narodowej.
Dokonująctej nowatorskiej renowacji starałem się skupić na funkcjonalności
dawnych przedmiotów, łącząc jednocześnie piękno i estetykę ich wykonania z
elementami współczesnej elektroniki. Mam nadzieję, że to co zaprezentowałem
na mojej stronie spodoba się, znajdzie innych naśladowców i pozwoli spojrzeć
na starą radiotechnikę pod nieco innym bardziej praktycznym kątem. Zapewne
znajdą się także osoby które mnie skrytykują i powiedzą, że to co robię jest
klasycznym rozbojem w biały dzień, niszczeniem pomników historii,
prześmiewczym lekceważeniem poprzednich generacji, etc- no cóż, każdy
ma prawo mieć własne zdanie. Stare radio jest piękne, jego wnętrze to
podróż w czasie, ale kiedy nie gra jest martwe...